اگر روزی دشمن پیدا کردی بدان در راه رسیدن به هدف موفق بودی
اگر روزی تهدیدت کردند.. بدان در برابرت ناتوانند
اگر روزی خیانت دیدی ..بدان قیمتت بالاست
و اگر روزی ترکت کردند..
بدان با تو بودن لیاقت می خواست که نداشتند
دکتر علی شریعتی
دل جز ره عشق نپويد هرگز
جان بر سخن عشق نگويد هرگز
صحراي دلم عشق تو شورستان كرد
تا مهر دگر كسي نرويد هرگز
در روزگاری که قناری ها به هوای دل خود می خوانند
و اشک و شب و مهتاب به هم می بالند
سهم من از زندگی
سیب سرخی است که در دست پر از مهر توست..
به یاد نرگس مستت دمادم مست و حیرانم
نشسته تیر مژگانت ز هر سو بر دل و جانم
رٌ خت تا همچو ما هي بر شب تارم نمايان شد
پريد آن مرغ سرگردان خواب از دام چشمانم
شكفت از هر نگاهت در دلم صد غنچه زيبا
نگاهت را نگير از من كه بر زلف توبنشانم
تو عطر ياس و شب بويي من آهنگ زمستانم
تو رود و چشمه و دريا من از نسل بيابانم
تو يك روياي شيريني من از اندوه فرهادم
تو خورشيدم شو و بنگر كه شمعي رو به پايانم
تو از فرزانگي در خود هزاران نكته مي بيني
من از ديوانگي هايم همين يك نكته مي دانم
نسيم مهر تو بر من رقم زد مهرباني را
كه هر دم يك غزل از دفتر چشم تو مي خوانم
رسد روزي كه بر غمها نواي خنده آويزيم
قسم بر قلب پر مهرت نميدانم .... نميدانم
بهار ۸۴ انجمن شعر جهرم
هرگاه تاول پاهایم خوب شود......
دوباره عاشقت می شوم .......
دوباره به راه می افتم ......
و دوباره سر به بیابان می گذارم..
دستور دادم بدنم را بدون تابوت و مومیایی دفن کنند تا اجزای بدنم خاک ایران را تشکیل دهد .......کورش کبیر
معلم ها همشون هستند .
اما بیرحم ترین معلم تجربه است
چون اول حسابی تو رو میزنه... بعد تو رو آموزش میده..
در ۲۰ سالگی ياد گرفتم که کار خلاف فايده ای ندارد حتی اگر با مهارت انجام شود.
در ۲۵ سالگی دانستم که يک کودک نوزاد مادر را از داشتن يک روز هشت ساعته و پدر را از داشتن يک شب هشت ساعته محروم می کند.
در ۳۵ سالگی متوجه شدم که آينده چيزی نيست که انسان به ارث ببرد بلکه چيزی است که خود می سازد.
در ۴۰ سالگی آموختم که رمز خوشبخت زيستن در آن نيست که کاری را که دوست داريم انجام دهيم٫ بلکه در اين است که کاری را که انجام می دهيم دوست داشته باشيم.
در ۴۵ سالگی يادگرفتم که ۱۰ درصد از زندگی چيزهايی است که برای انسان اتفاق می افتد و ۹۰ درصد آن است که چگونه به آن واکنش نشان می دهد.
در ۵۵ سالگی پی بردم که تصميمات کوچک را بايد با مغز گرفت و تصميمات بزرگ را با قلب.
در ۶۰ سالگی متوجه شدم که بدون عشق می توان ايثار کرد ٫ اما هرگز بدون ايثار کردن نمی توان عشق داشت.
در ۶۵ سالگی آموختم که انسان برای لذت بردن از عمری دراز بايد بعد از خوردن آن چه لازم است ٫ آن چه را نيز که ميل دارد بخورد.
در ۷۰ سالگی ياد گرفتم که زندگی مسئله در اختيار داشتن کارت های خوب نيست بلکه خوب بازی کردن با کارتهای بد است.
در ۷۵ سالگی دانستم که انسان تا وقتی فکر می کند نارس است به رشد و تکامل خود ادامه می دهد ٫ به محض آنکه گمان کرد که رسيده شده ٫ دچار آفت می شود.
در ۸۰ سالگی پی بردم که دوست داشتن و مورد محبت قرار داشتن بزرگترين لذت جهان است.
=============================================
من نه ها،احتمالا کسی که اينارو نوشته الان با دوستاش رفته شمال بهشت.مردنم حس خوبيه ها!
باز هم نصیحت هام کرد...
یادت باشه ...
هرگز در زندگیت هرگز... اشتباه نکن..
اگه اشتباه کردی .... اعتراف نکن..
اگه اعتراف کردی .. التماس نکن..
اگه التماس کردی.. دیگه اصلا زندگی نکن .
Money can buy a house, but not a HOME.
Money can buy a bed, but not SLEEP.
Money can buy a clock, but not TIME.
Money can buy people, but not LOVE.
Money can buy a book, but not KNOWLEDGE.
Money can buy food, but not an APPETITE.
Money can buy position, but not RESPECT.
Money can buy medicine, but not HEALTH.
Money can buy insurance, but not SAFETY.
You see, money is not everything.
اینقدر chat نکنییییییدددددد. plzzzzzzz 
.
باش 
علوم : عشق تنها عنصري هست كه بدون اكسيژن مي سوزد
رياضي : عشق تنها عددي هست كه هرگز تنها نيست
فارسي : عشق تنها كلمه اي هست كه ماضي و مضارع ندارد
ورزش : عشق تنها توپي هست كه هرگز اوت نمي شود
قرآن : عشق تنها آيه اي است كه در هيچ سوره اي وجود ندارد
انشا : عشق تنها موضوعي است كه نمي توان توصيفش كرد
فيزيك : عشق تنها آهن ربایي هست كه قلب را به سوي خود مي كشد
زيست : عشق تنها ویروسی هست كه از راه چشم وارد مي شود
شيمي : عشق تنها اسيدي هست كه درون قلب اثر مي گذارد
خدا پشت و پناهت زود برگرد....
فدای شکل ماهت زود برگرد
هوا سرد است شالت را بینداز
بگیر این هم کلاهت زود برگرد
ببین اینگونه نگذاری بماند
دو چشمانم به راهت زود برگرد
دلم را می شکافی ای مسافر
به جبران نگاهت زود برگرد
برایت نیست جایی مثل خانه
به سوی زادگاهت زود برگرد
بیا از زیر قرآنم گذر کن
خدا پشت و پناهت زود برگرد
خوشا شام هجرانت ای صنم....
رخ ماه پنهانت ای صنم......
هزاران گل صبر پروردم...
که ریزم به دامانت ای صنم...
دوباده دلم واسه غربت چشمات تنگه..
دوباره این دل دیوونه واست دلتنگه
وقت از تو خوندنه ستاره ترانه هام
اسم تو برای من قشنگترین آهنگه..
بي تو يك پرنده اسير بي پروازم
با تو اما ميرسم به قله آوازم
اكه تا اخر اين ترانه با من باشي
واسه تو سقفي از آهنگ وصدا ميسازم
اگه كوچه صدا هام يه كوچه باريكه
اگه خونه ام بي چراغه چشم تو تاريكه
ميدونم آخر قصه ميرسي به داد من
لحظه يكي شدن تو آينه ها نزديكه
یادته وقتی که گلهای قشنگمون در هجوم حسادت پر پر شد . یادته اونایی که بین ما رو خط جدایی کشیدند.. و تو اونا رو از خود دونستی
رفیق نا رفیقم در پشت پا استادی جواب خوبیها را چه نامردونه دادی
راهت دادم تو قلبم با یک دنیا صداقت رو دست خوردم دوباره تو گرمی رفاقت
ای قلب های کوچولو دریا دلی چه خوبه پایان دوستی هامون افسوس که سوت و کوره
ای آرزوی خفته بخواب که وقت خوابه دوستت دارم گفتن ها چشم اندازش سرابه
از پشت من خنجر را بردار که مردن من هرگز نمیرسونه تو رو به اوج بودن
پرورشگاه کینه نذار بشه قلب هامون بیا که تن در ندیم به لحظه های نخوت
پشت هر پس کوچه گرگیست در کمین...... کرده پنهان دشنه ای در آستین
دوست از من کنده پوست .......... ضربه کاری نه ازدشمن از اوست
برای جلب یاران نکن تلاشی ای دل ... یاران جونی جونی رو چهره شون نقابه
گل بر سر شاخه میکند رعنایی...
بلبل به هوای گل کند شیدایی......
روزی برسد که هردوشان ناله کنند..
گل از غم دوری و بلبل از تنهایی....
تقدیم به .....
.......
ندای عشق تو در دل رهی بی انتها دارد نگاه چشم زیبایت هزاران مبتلا دارد
کمند زلف تو با من چه نسبت بود در تقدیر که مرغ دل به دامانت اسیران بلا دارد
به آهنگ دراز شب سخنها دارم از دوران ولیکن من نمیدانم تحمل تا کجا دارد
اگر آن چشم زیبایت سخن با من نمیگوید وگر مرجان شیرینت سر صحبت روا دارد
بگویم خرمن دل آتش مهرت بسوزاند دگر شمع شب تارم هوای کوه خاکستر چرا دارد
بیا تا در بهاری دلنشین با هم بپیوندیم
که این رسوای تنها ناله تا عرش خدا دارد
کاش میشد اشک را تهدید کرد...
فرست لبخند را تمدید کرد......
کاش میشد در غروب لحظه ها...
لحظه دیدار را تجید کرد.......
من قوی تشنه ام که به ساحل نشسته ام...
از من نکن کناره که دریای من تویی...
گم کرده راه وادی شبهای محنتم....
راهی نما که اختر شبهای من تویی...
رفتی ..
رفتی برو که اشک منت توش راه باد...
خرم بمان به دست دعا میسپارمت
هر جا که میروی زمن خسته یاد کن ...
هرجا که میروی به خدا میسپارمت...
مهدی سهیلی
هرگز حرمت اعتبار وجود خویش را ...
در میدان مقایسه با دیگران مشکن....
زیرا که ما هریک یگانه ایم... موجودی بی نظیر و بی تشابه
زندگی یک مسابقه نیست ....
زندگی یک سفر است.....
و تو آن مسافری باش ...
که در هر گامش ....
ترنم خوش لحظه ها جاریست ....
نانسی سیمیس ..
